Instituut voor Islamitische Studies en Publicaties
[Home] [Artikelen] [Nieuwsbladen] [Interreligieus] [Milieu] [Andere sites] [E-mail]

IED UL-FITR: HET FEEST VAN VERZOENING

Door IVISEP gepubliceerd in ‘De West' van 13 december 2001

De Qur'aan geeft, zoals bekend, duidelijke richtlijnen voor vrijwel elk aspect van het leven.

Zo is er een aspect dat echter, helaas, zeer wordt verwaarloosd en dit is het begrip verzoening.

Verzoening betekent: het weer goedmaken met iemand na een periode van onmin, ruzie.

Iedere Muslim probeert zo goed mogelijk met zijn Muslimbroeder te leven en niemand wenst ruzie. Het kan echter voorkomen, dat iemand u onrechtvaardig behandelt of dat u zélf iemand onrechtvaardig behandelt. Iemand heeft bijvoorbeeld onwaarheden over u verteld, iemand is zijn beloften aan u niet nagekomen, iemand heeft uw naasten slecht behandeld, iemand heeft u opgelicht of bestolen; allemaal zaken in het leven die wij natuurlijk niet wensen, maar die soms helaas onvermijdelijk zijn en waar een Muslim zich met het volste recht boos om mag maken. Boos worden is niet verboden in de Islaam indien u onrechtvaardig bent behandeld, maar boos blijven, een onverzoenlijke en starre houding aan blijven nemen, is zeer ongewenst in de ogen van Allaah.

Twee Muslimbroeders mogen niet in onmin met elkaar blijven leven. Beiden wordt voorgeschreven verzoening tot stand te brengen tussen elkaar, zowel degene die onrechtvaardig heeft gehandeld als degene die onrechtvaardig is behandeld. De Qur'aan is hieromtrent zeer duidelijk:

"De gelovigen zijn slechts broeders, breng daarom verzoening tussen uw broeders tot stand" (49:12).

Zo zei ook de profeet Muhammad (vzmh) dat een gelovige niet langer dan drie dagen bij een andere gelovige weg mag blijven. Als die periode is verstreken, dient hij naar de ander toe te gaan en hem de vredesgroet te geven. Groet de ander terug, dan ontvangen beiden de beloning van de verzoening. Groet hij niet terug, dan rust de schuld slechts op hemzelf.

Dit betekent onder andere dat een Muslim in staat moet zijn de fouten van zijn Muslimbroeder te vergeven. Helaas zien wij dat veel Muslims hiertoe niet in staat zijn; eenmaal boos betekent vaak altijd boos.

De Qur'aan vermeldt dat, indien Allaah de mens werkelijk zou straffen voor iedere zonde die hij begaat, er geen enkel mens meer op aarde zou leven. Indien Allaah zou handelen zoals wij mensen elkaar behandelen, dan zou Allaah terstond alle mensen op aarde doden en in de hel slingeren. Gelukkig voor ons bezit Allaah buitengewoon verheven eigenschappen als Al-Rahmaan (de Weldadige), Al-Rahīm (de Genadige), enz. Allaah schenkt onophoudelijk Zijn liefde en genade. Hij is de Vergever der zonden.

Waarom is Allaah zo lief, mild en zachtaardig tegen de mens? Dit komt omdat Allaah weet dat de mens, ook al doet hij slechte dingen, in staat is zichzelf te verbeteren en een goed mens te worden. Het is daarom dat Allaah tegen de engelen zei: "Ik weet wat jullie niet weten", toen de engelen zeiden dat de mens die Allaah op aarde wilde plaatsen eigenlijk maar een verschrikkelijk slecht wezen is. Maar Allaah wist in Zijn onmetelijke kennis dat de mens in staat zou zijn tot zelfverbetering.

Allaah schenkt de mens dus vergiffenis, opdat hij lering kan trekken uit zijn slechte daden, zichzelf kan herstellen en zichzelf geestelijk kan verheffen. Maar net zoals Allaah de mens vergeeft, moet ook ú in staat zijn uw medemens, die u wellicht iets heeft aangedaan, de kans geven zichzelf te verbeteren. Probeer uzelf de verheven eigenschappen van Allaah eigen te maken.

Het zich eigen maken van Allaah's eigenschappen zal slechts dán lukken, wanneer u de eigenschappen van de meest volmaakte mens heeft overgenomen. En welk voorbeeld heeft deze ons gegeven op het gebied van vergiffenis en verzoening, toen hij acht jaar na de Hidjra (uittocht uit Mekka naar Medina) met tienduizend man Mekka innam, zonder slag of stoot? Nu stond de bevolking van Mekka voor hem en had hij de macht in handen. Allen die hem jarenlang het leven zuur hadden gemaakt, hem hadden bespot, mishandeld, zijn vrienden hadden gemarteld en vermoord, zelfs de ingewanden van dieren op hem hadden gegooid terwijl hij bad; kortom, al die personen die hem zo'n verdriet en pijn hadden bezorgd, waren nu in zijn handen en hij kon met hen doen wat hij wilde. En wie van u zou in zijn plaats niet een beetje wraak hebben genomen? Maar in plaats van naar vergelding zoeken, zei hij tegen hen: “deze dag is er geen verwijt tegen u”.

Wat een edelmoedig, barmhartig en nobel persoon was hij, Muhammad, vrede en zegeningen zij met hem. Is er een grotere daad van vergiffenis denkbaar in de geschiedenis van de mensheid?

Zullen wij proberen ook een beetje als Muhammad te zijn? Zullen wij proberen een beetje in zijn voetsporen te treden en ook genade, mildheid en liefde tonen voor onze medemens?

Zeg tegen degene met wie u in onmin leeft: er zijn misschien bepaalde zaken gebeurd in het verleden, maar laten wij nu alles vergeten en vergeven, laten wij met een schone lei beginnen en een nieuwe start maken tussen ons. Dit is zeker één van de grote beproevingen van het leven. Vergeef de fouten van uw Muslimbroeder en breng verzoening tot stand.

Tot besluit een citaat van wijlen dhr. H.A.E. Arron, ex-premier van Suriname, uit zijn ‘Īd ul-Fitr boodschap van 1974:

“De boodschap, ja, zelfs de opdracht die ‘Īd ul-Fitr ons geeft – ons allen zonder uitzondering – is dat wij elkaar onze fouten dienen te vergeven en dat wij onze meningsverschillen moeten oplossen in een sfeer van waarachtige vrede en niet van confrontatie.”

Ied mubarak!