|
JUBELJAAR
EINDIGT ZOALS HET BEGON
Nog
drie dagen en het rooms-katholieke jubeljaar wordt afgesloten zoals het is
geopend, met enige symboliek. De heilige deur van de St. Pieter en die van de
drie overige basilieken in Rome worden van een laagje cement voorzien en blijven
een kwart eeuw op slot. Miljoenen pelgrims zijn er de afgelopen twaalf maanden
doorheen gelopen.
Het
kostbare spektakel - de Italiaanse overheid stak ten behoeve van het jubeljaar
een kleine zeven miljard gulden in landelijke restauraties - trok 24,2 miljoen
bezoekers, aanzienlijk minder dan de 30 miljoen die het Vaticaan had voorspeld.
Vergeleken met de circa 15 miljoen toeristen die toch al jaarlijks naar de
Italiaanse hoofdstad reizen en het feit dat de r.k. kerk wereldwijd een miljard
aanhangers telt, zou de balans ronduit teleurstellend kunnen worden genoemd.
Afgezien van de Wereldjongerendagen, die afgelopen zomer niet minder dan twee
miljoen jongelui op de been brachten.
Het
'Centraal Comité voor het Grote Jubileum' spreekt evenwel van een 'enorm succes
over de hele linie'. Opmerkelijk is daarbij dat het comité zich hoofdzakelijk
beroept op tevreden Romeinse middenstanders.
Belangrijker
wellicht dan de cijfers zijn de religieuze en politieke resultaten van het
festijn, waarmee paus Johannes Paulus II de tweeduizendste geboortedag van
Christus wilde herdenken. Ofschoon de grote evaluatie pas volgende week zal
losbarsten, nemen sommigen al een voorschot. 'In politiek opzicht een grote
desillusie', aldus gisteren La Stampa. En de Duitse theoloog Küng in de Süddeutsche
Zeitung: 'Het openen van de heilige deur was een teruggang naar de Middeleeuwen'.
De
oecumene, de dialoog tussen de verschillende christelijke kerken, is er volgens
hem niets mee opgeschoten. Küng bekritiseert met name zijn landgenoot
Ratzinger, de chef-ideoloog van het Vaticaan, die onlangs een document
verspreidde waarin het r.k. geloof als exclusief zaligmakend wordt verklaard.
(Noot IVISEP: zie einde van dit document voor meer
informatie hieromtrent).
La
Stampa, het dagblad uit Turijn, memoreert de twee grote politieke doelstellingen
waarmee de kerkstaat aandacht opeiste: kwijtschelding van alle schulden van de
Derde Wereld en ruimere amnestie voor gevangenen, overal ter wereld. In beide
gevallen, aldus het commentaar, was de internationale respons vrijwel nihil,
ondanks de gerenommeerde geheime diplomatie van het Vaticaan. De hier en daar
onbegrepen ontvangst van de extreem rechtse Oostenrijkse politicus Haider, vlak
voor Kerstmis, wordt afgezet tegen de indringende waarschuwingen van de paus
tegen groeiende vreemdelingenhaat. Het saldo is positief, al blijft het volgens
andere commentaren merkwaardig dat enkele Italiaanse bisschoppen ongestraft
mogen oproepen tot soort heilige oorlog te de islam. Maar, aldus opnieuw La
Stampa, wat is nu de grote uitsmijter van jubeljaar? Blijkbaar, gezien de
publiciteit gisteren, is dat de interventie van de paus in het Midden-Oosten.
Zijn afgezant, de Franse kardinaal Roger Etchegaray, gaat proberen vrede te
stichten. Als dat hem lukt (weinigen die het durven hopen) zal alle kritiek op
het jubeljaar verstommen.
Bron:
De West, 3 januari 2001
TIENDUIZENDEN OP SINT
PIETERSPLEIN VOOR HEILIGE DEUR
Aan
de vooravond van de afsluiting van het rooms-katholieke jubeljaar zijn op het
Sint Pietersplein in Rome tienduizenden mensen bijeengekomen. Zij liepen nog
één keer door de heilige deur van de Sint Pieter, die zaterdag door paus
Johannes Paulus de Tweede wordt gesloten. De heilige deur, die symbool staat
voor de hemelpoort, gaat pas weer open in het volgende jubeljaar, 2025. Tijdens
de officiële afsluitingsmis van zaterdag zal de paus onder meer een document
ondertekenen waarin de ethische richtlijnen voor het nieuwe millennium zijn
vastgelegd. Het jubeljaar ging van start op kerstavond 1999. het hoogtepunt was
volgens velen het Mea Culpa dat de paus in maart uitsprak.
Hij
vroeg daarin vergiffenis voor de fouten en zonden die de rooms-katholieke kerk
in het verleden heeft begaan, waaronder de kruistochten, de behandeling van
vrouwen en de jodenvervolgingen.
Bron:
De Ware Tijd, 6 januari 2001
BIJLAGE
Meer
informatie over het bericht waarin het r.k. geloof als exclusief zaligmakend
werd verklaard.
DE
ENIGE ECHTE ...?
Bron:
Islamitisch kwartaalblad "An Nûr
In
het dagblad ‘De Ware Tijd’ van 6 september 2000 verscheen een interessant
artikel. Wij citeren:
Rooms-katholieke
kerk is de enige echte
“De
rooms-katholieke kerk is de enige echte kerk van Christus. Protestantse en
Anglicaanse kerken zijn geen echte kerken, omdat ze het bisschopambt en de
eucharisatie niet op de juiste wijze hebben bewaard. Dat zegt de Vaticaanse
congregatie die waakt over de zuiverheid van het geloof. Volgens het Vaticaan
betekent dit dat de paus de leider is van het geloof van Christus, in
samenwerking met zijn bisschoppen.
Over
ongelovigen en aanhangers van andere godsdiensten verklaart de Vaticaanse
congregatie dat ze ernstig in het nadeel zijn wat betreft het ontvangen van de
goddelijke genade.”
Begrijpelijkerwijs
verscheen er (in De Ware Tijd van 7 september 2000) een reactie vanuit de andere
hoek onder de kop: “Protestantse kerken betreuren verklaring Vaticaan”. Wij
achten het niet noodzakelijk dat artikel hier aan te halen; de kop spreekt voor
zich.
Als
wij nu de Bijbel raadplegen, kunnen we zo’n beetje achterhalen wat de
werkelijke sunnah ofwel handelwijze van de vroegere Profeten was. Als we
bijv. de manier van bidden nagaan, zien we het volgende staan:
Betreffende
de Profeet Jezus:
“Hij
liet zich vallen op zijn gezicht (of: wierp zich neder op zijn gezicht) en
bad”. (Matth. 26:39)
Verder
blijkt uit Gen. 17:3, dat ook de Profeet Abraham op deze manier bad. Volgens Nu.
20:6 en 16:22 baden ook de Profeten Mozes en Aaron terwijl ze zich daarbij op
hun gezicht nederwierpen; zo ook de Profeet Elia volgens Koningen 18:39.
Verder blijkt uit het
Nieuwe Testament, dat Jezus op de achtste dag na zijn geboorte werd besneden.
Ook is bekend, dat deze Profeet geen varken at; hij kwam nl. niet om te
ontbinden, maar om de door de Profeet Mozes gebrachte wet te vervullen.
Al
deze zaken in beschouwing nemende kunnen we niet anders dan concluderen, dat er
een opmerkelijke gelijkenis bestaat tussen de sunnah van de vroegere
Profeten (waaronder Jezus) en de handelwijze die de Muslimwereld reeds 14 eeuwen
in stand houdt.
Om
het tot slot even te hebben over het vetgedrukte, roodgekleurde deel hiervóór
betreffende de Goddelijke genade: de Qur’ân leert ons dat een ieder die goede
werken doet, ongeacht of die wel of geen Muslim is, een goede bestemming
tegemoet gaat. Zie hiertoe bijv. Qur’ân 2:62:
“Waarlijk,
degenen die geloven en degenen die Joden zijn, en de Christenen en de Sabiërs
— al wie in God en de jongste dag geloven en goed doen, zij zullen hun
beloning bij hun Heer hebben, en er is geen vrees voor hen, noch zullen zij
treuren.”
Wij
kunnen dus onmogelijk aannemen dat God alle mensen heeft geschapen, maar dat Hij
Zijn genade slechts voor een deel van die mensen bestemd heeft!
| 
